EDITIONS HELOISE D ORMESSON SUSPENSE. 2014. In-8. Broché. Bon état, Couv. convenable, Dos satisfaisant, Intérieur frais. 375 pages. . . . Classification Dewey : 840.092-XXI ème siècle
Reference : R260182453
ISBN : 235087253X
Classification Dewey : 840.092-XXI ème siècle
Le-livre.fr / Le Village du Livre
ZI de Laubardemont
33910 Sablons
France
05 57 411 411
Les ouvrages sont expédiés à réception du règlement, les cartes bleues, chèques , virements bancaires et mandats cash sont acceptés. Les frais de port pour la France métropolitaine sont forfaitaire : 6 euros pour le premier livre , 2 euros par livre supplémentaire , à partir de 49.50 euros les frais d'envoi sont de 8€ pour le premier livre et 2€ par livre supplémentaire . Pour le reste du monde, un forfait, selon le nombre d'ouvrages commandés sera appliqué. Tous nos envois sont effectués en courrier ou Colissimo suivi quotidiennement.
Paris J.C. Lattès 1987 Un volume in-8 dos collé, couverture blanche, 527 pages. Bon état.
La librairie est ouverte du mardi au samedi de 9h30 à 12h30 et de 13h30 à 19h00. Commandes par courriel ou téléphone. Envoi rapide, emballage soigné.
Reference : alb690aeb22e9941e84
Impasse a Iellisu. Jusque-la, mais pas plus loin. In English /Impasse a Iellisu. Jusque-la,mais pas plus loin. A dead end, but no further. 1900. You are welcome to reach out to us for a detailed description of the copies currently available. Delivery of this book may take longer than usual including extended processing and pre-shipping time, no expedited shipping is available. Please advise us if you have a set date or a deadline to receive your order.SKUalb690aeb22e9941e84
BE - , Snoeck Publishers, 2020 paperback, 220 x 160 mm, 304 pages, 250 illustrations. Introduction in 3 languages : NL/FR/ENG. ISBN 9789461616487.
Het moderne is snel, strak, druk, recht en verticaal. Het komt los van de grond waarop het is gebouwd en gaat eraan voorbij. Tegenover de traagheid en duurzaamheid van wat oud is, brengt het voorlopigheid en gelijktijdigheid in stelling. De moderniteit transformeert alles: wonen, ademen, bewegen, kijken, denken. Van de iconische moderne stad die in de negentiende eeuw werd vormgegeven, houdt Paris Impasse slechts de symmetrie en de verticaliteit over - zij vormen de essentie van deze nieuwe stedelijkheid. Slechts enkele straatnaambordjes worden gevat in liggende beelden, als rustpunten. Voor het overige zien wij hoge doodlopende straten die impasse of cité worden genoemd, villa of passage. Zij behoren tot de openbare ruimte, maar lijken evengoed privédomein. Het zijn doorgaans rechte, stompe stukjes stad; slechts zelden maakt de straat een flauwe bocht. Vaak zijn de beide kanten identiek, alsof ze gespiegeld worden. Karin Borghouts brengt ze frontaal in beeld, sec en zelfs klinisch. Paradoxaal genoeg zijn deze plekken zo goed als leeg, als een toneelvloer zonder spelers. Geen voorbijganger loopt door het beeldkader - hooguit passeert een schim of klimt een bouwvakker op een stelling. Het lijkt alsof de bewoners de stad ijlings hebben verlaten na een luchtalarm of tijdens een pandemie. Als sporen van menselijke aanwezigheid die de foto's mogelijkerwijs in de tijd kunnen situeren, zijn wij aangewezen op scooters en tags. Auto's. Planten in potten. Twee matrassen tegen een muurtje. Asfalt. Deze onwerkelijke landschappen zwijgen: de drukte van de metropool dringt niet tot de foto's door, en er komt zo goed als geen taal in beeld. Wel ontwikkelt zich een typologie van de afsluiting: impasses lopen dood op blinde muren, trappen, hekken, deuren en poorten, als een inventaris van stedenbouwkundige categorieën. 'Merkwaardig genoeg zijn bijna al deze beelden leeg. Leeg de Porte d'Arcueil aan de wallen, leeg de staatsietrappen, leeg de binnenplaatsen, leeg de caféterrassen, leeg zoals het hoort de Place du Tertre. Ze zijn niet verlaten, maar missen stemming. De stad op deze foto's is ontruimd als een woning die nog geen nieuwe huurder gevonden heeft.' Dat zijn niet mijn woorden: in zijn essay Kleine geschiedenis van de fotografie uit 1931 beschreef Walter Benjamin zo de beelden van fotopionier Eugène Atget, wiens lange belichtingstijden de menselijke figuren deden verdampen. Ook Paris Impasse voedt deze 'heilzame vervreemding', die surrealistisch aandoet. Dankzij Karin Borghouts' geduld en haar scherpe blik dringt de stilte als inkt in het papier.
Sans date. 5 GRAHAM LIVANDERT - TERRE BRULÉE PETER RANDA - IMPASSE A LA DAME 15-16
Bon état
1953 1953. Impasse à la dame - Lawrence Treat/ Détective club 1953
Bon état